✍مرگبار تریـــن جــدال، جدالِ میان "دلتنگے" و "غـــــرور" است "وقتے ٭دلتنگے آزارت میـدهـــد" امّـــــا... ٭غرورت دیگر ناے شڪستن ندارد..

بتاب اے مه ڪه زینب دل غمین است پریشان دل ز مرگ شاه دین است بتاب اے مه رقیه دل ڪباب است ز مرگ باب خود در پیچ و تاب است بتاب اے مه تو بر گلهاے زهرا ڪه پرپر گشته در این دشت و صحرا بتاب اے مه ڪه اندر پاے گلها فتاده باغبان از جور اعدا بتاب اے مه ڪه اندر شور و شینم پریشان دل من از مرگ حسینم

از علقمه آمدے بگو یاس ڪجاست گلواژه عشق و شور و احساس ڪجاست دستت به ڪمر گرفته اے لب بگشا بابا تو بگو! عمویم عباس ڪجاست؟

بارِگاه با صفا را عشق است گنبد و صحن و سرا را عشق است عرش با آن همه هیبت گوید حرم ڪرب و بلا را عشق است

وقتے براے گریه دلم تنگ مے شود لب با دم حسین هماهنگ مے شود تنها نه دل به یاد تو مے سوزد اے حسین از روضه هایت آب، دل سنگ مے شود

منزلگه عشاق دل آگاه حسین است بیراهه نرو ساده ترین راه حسین است از مردم گمراه جهان راه مجویید نزدیڪترین راه به الله حسین است

بَعضے وَقتا مہرَبون تَرين عادَمِ دُنيا … بَعضے وَقتا مَغرور تَرين عادَم دُنيا … مَن حَتے ديگـہ خودَمم نميشناسَم …

آدمها معمولاً براى رفتن پاييز را انتخاب ميكنند... خودت را براى غير منتظره ترين فصلِ سال آماده كن!

دلتـــــنگم براے ڪسے ڪ آن سوے شهرهاســـــت و نمےدانم مےداند یا نمےداند هـــــنوز هم بهـانہ ے تپیـدڹ قلبـم ، اوسـتــــ

یڪ عمر گذشته در پے بود و نبود از روز. ازل قسمت ما غم شده بود افسوس. زمانه. ار خورے مے بازے عمرے به غمت گذارے از بهر چه سود

اے ڪــــــــاش . . . ڪــســـــــانـے ڪــــه دلـــــتــنــگشــــــان مــــے شویـــــــم . . . لیــــــاقـــــت ایـــــن دلـــتــــنگـــــے را داشتـــه بــــاشنـــــــد...!!''!

↫مرگ ها متفاوتند ↬ ↫گاه جسم میمیرد و روح میماند ↫گاه روح ادمے ↫با یڪ بے مهرے میمیرد ↫و یڪ جسم بے جان میماند ↫ڪہ هیچ وقت ↫حرف نمیزند ↫نمیخنند ↫فقط نگاه میڪند و ↫میگذرد .

دنیاے آدم برفے دنیاے ساده ایست اگر برف بیاید هست اگر برف نیاید نیست مثل دنیاے من اگر تو باشے هستم اگر نباشے .....!

انتظار از آن دردهاے دوپهلوست !! گاهے خودش مے ڪشد آدم را گاهے هم مرگ را به تعویق اندازد یعنے آنقدر منتظرے ڪه دلت نمے آید بمیرے ..

و من هر روز دنيا رو بيشتر ميشناسم ، ديگر كم تر رويا ميبافم و ديرتر آدمها را باور ميكنم بيشتر احساستم را ناديده ميگيرم حتى گاهى يادم مى رود كه من احساسى دارم روزها مى گذرند … و من هر روز بيشتر از دنياى سادگى ام فاصله ميگيرم

بازجمعه ها را به انتظارمینشینم مرا از دورها تماشا ڪن ! من از نزدیڪ غمگینم ...

ڪبریـتهـاے سـوختـه هـم ، روزے درخت هاے شادابے بوده اند . . . مـثـل ما ، ڪـه روزگارے مـے خندیدیم . . . قبل از اینڪه عشق روشنمان ڪند . .

همیشه ڪسي را براے دوست داشتن انتخاب ڪن ڪه اونقدر قلبش بزرگ باشه ڪه نخواے براے اینڪه توے قلبش جابگیرے بارها و بارها خودت را ڪوچڪ ڪنے

ﺍﺷﺘﺒـــﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨــﯽ ﻧﺒﻮﺩﻧـﺖ ﻣـﺮﺍ ﻧﺸﮑﺴــﺖ!!! ﻫﯿﭽﮑـﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺁﻩ ﻫﺎ ﻫﯿﭽﮑـﺪﺍﻡ.... ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺷـﮏ ﻫﺎ ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻡ،،، ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻟــﻪ ﻫﺎ... ﺑﺨﺎﻃـﺮ ﺗـــﻮ ﻧﯿﺴـﺖ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺳﺎﺩگـﯽ ﺧـﻮﺩ ﺷﮑﺴﺘـﻢ!!""

چه ڪسے مے گوید ڪه گرانے شده است؟! دوره ارزانیست ! دل ربودن ارزان دل شڪستن ارزان دوستے ارزان است، دشمنے ها ارزان چه شرافت ارزان تن عریان ارزان، آبرو قیمت یڪ تڪه نان و دروغ از همه چیز ارزانتر ! قیمت عشق چقدر ڪم شده است ڪمتر از آب روان، و چه تخفیف بزرگے خورده، قیمت هر انسان...!